ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: ΑΡΧΑΙΑ ΙΝΔΙΑ - Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ RAGAS

 

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΙΝΔΙΑ (ΠΕΡΙΟΔΟΣ GUPTA & ΒΕΔΩΝ)

1. Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΗΧΟΥ: NADA BRAHMA

Για τους Ινδούς, ο κόσμος δημιουργήθηκε από τον ήχο. Χώριζαν τη μουσική σε δύο είδη:

• ANAHATA: Ο «ανήκουστος» ήχος του σύμπαντος (που ακούν μόνο οι φωτισμένοι).

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΡΩΜΗ

 

1. Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΡΟΥΣΚΩΝ

Η ρωμαϊκή μουσική είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονόμος της ελληνικής. Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν την ελληνική θεωρία, τα διαστήματα και τα όργανα, αλλά τα προσάρμοσαν στις δικές τους ανάγκες για επίδειξη και ισχύ. Παράλληλα, οι Ετρούσκοι τους κληροδότησαν την αγάπη για τα χάλκινα πνευστά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4Β: Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

 

4.14 ΟΙ ΣΕΙΡΗΝΕΣ: Ο ΗΧΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

Στην ελληνική μυθολογία, οι Σειρήνες ήταν θηλυκές θεότητες (αρχικά με σώμα πουλιού και κεφάλι γυναίκας) που κατοικούσαν σε ένα νησί γεμάτο από τα οστά των θυμάτων τους.

• Το Θανάσιμο Άσμα: Η δύναμή τους δεν βρισκόταν στα όπλα, αλλά στη φωνή. Το τραγούδι τους ήταν τόσο θεσπέσιο, που όποιος το άκουγε έχανε τη θέλησή του, ξεχνούσε την πατρίδα του και έμενε εκεί μέχρι να πεθάνει από την πείνα, ακούγοντάς τες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4Α: Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΗΘΟΣ

Στην Αρχαία Ελλάδα, η μουσική ήταν «παιδεία». Ένας ελεύθερος πολίτης που δεν γνώριζε μουσική θεωρούνταν ημιτελής. Όπως έλεγε και ο Πλάτωνας, «η μουσική δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στη σκέψη και ζωή στα πάντα».

4.1 Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟ

 Στην κοιλάδα του Νείλου, η μουσική δεν ήταν απλώς μια τέχνη, αλλά μια θεϊκή προσφορά, στενά συνδεδεμένη με την κοσμογονία και την καθημερινή επιβίωση. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο θεός Θωθ εφηύρε τη μουσική, ενώ η θεά Αθώρ ήταν η προστάτιδα του χορού και της χαράς.

Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΡΑΩ

Η αιγυπτιακή μουσική ιστορία χωρίζεται σε τρεις μεγάλες περιόδους, καθεμία από τις οποίες

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑ

 

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Στην κοιλάδα του Τίγρη και του Ευφράτη, η μουσική περνάει από το στάδιο της αυθόρμητης έκφρασης σε εκείνο της συστηματικής τέχνης. Οι Σουμέριοι, οι Ακκάδιοι και οι Βαβυλώνιοι δημιούργησαν ένα περιβάλλον όπου ο ήχος απέκτησε κοινωνική ιεραρχία, θεωρητικό υπόβαθρο και μνημειακή καταγραφή.

ΤΟΜΟΣ 1: Η ΗΧΗΤΙΚΗ ΑΥΓΗ (SONIC DAWN)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: ΠΑΛΑΙΟΛΙΘΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ & ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΗΧΟΥ

1.1 Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΩΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ

Η μουσική δεν ξεκίνησε από το μυαλό, αλλά από το σώμα. Για να φτάσουμε στην ικανότητα παραγωγής οργανωμένου ήχου, ο άνθρωπος έπρεπε να περάσει από συγκεκριμένα στάδια βιολογικής προσαρμογής.

• Η Κάθοδος του Λάρυγγα: Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πρωτεύοντα, ο Homo Sapiens ανέπτυξε έναν λάρυγγα τοποθετημένο χαμηλότερα στον λαιμό. Αυτή η ανατομική μεταβολή δημιούργησε έναν μεγαλύτερο θάλαμο αντήχησης (τον φάρυγγα), επιτρέποντας τον έλεγχο των φωνηέντων και τη

  
  
  δημιουργία μελωδικών διακυμάνσεων.

• Ο Συντονισμός του Διαφράγματος: Η ικανότητα να ελέγχουμε την εκπνοή μας είναι η βάση του τραγουδιού. Ο προϊστορικός άνθρωπος, μέσω του κυνηγιού και της ανάγκης για επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις, ανέπτυξε το μυϊκό σύστημα που απαιτείται για την παρατεταμένη παραγωγή ήχου.

• Ο Εγκέφαλος και ο Ρυθμός: Η νευρολογία δείχνει ότι ο ρυθμός ενεργοποιεί το κινητικό κέντρο του εγκεφάλου. Η μουσική στην παλαιολιθική εποχή ήταν ένας τρόπος "εκπαίδευσης" του εγκεφάλου στον συγχρονισμό, κάτι απαραίτητο για τη συνεργασία στην ομάδα.