Στην κοιλάδα του Νείλου, η μουσική δεν ήταν απλώς μια τέχνη, αλλά μια θεϊκή προσφορά, στενά συνδεδεμένη με την κοσμογονία και την καθημερινή επιβίωση. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο θεός Θωθ εφηύρε τη μουσική, ενώ η θεά Αθώρ ήταν η προστάτιδα του χορού και της χαράς.
Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΡΑΩ
Η αιγυπτιακή μουσική ιστορία χωρίζεται σε τρεις μεγάλες περιόδους, καθεμία από τις οποίες
έφερε νέες καινοτομίες στην οργανοποιία και τη χρήση του ήχου.3.1 Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΤΗΤΑΣ
Στην πρώιμη αυτή περίοδο, η μουσική ήταν αυστηρή και τελετουργική.
Η Κυριαρχία της Άρπας: Η άρπα ήταν το εθνικό όργανο της Αιγύπτου. Στο Αρχαίο Βασίλειο, οι άρπες ήταν μεγάλες, τοξωτές και στηρίζονταν στο έδαφος.
Ο Ρόλος του Χειρονόμου: Επειδή δεν υπήρχε γραπτή σημειογραφία, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ανέπτυξαν τη Χειρονομία. Ένας ειδικός καθόταν μπροστά στους μουσικούς και με συγκεκριμένες κινήσεις των χεριών και των δακτύλων υπέδειχνε το ύψος των φθόγγων και τον ρυθμό.
3.2 ΤΟ ΜΕΣΟ ΚΑΙ ΝΕΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΞΩΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ
Με την επέκταση της αυτοκρατορίας, η αιγυπτιακή μουσική δέχτηκε επιρροές από τη Μικρά Ασία και τη Μεσοποταμία, αποκτώντας πιο "κοσμικό" και εορταστικό χαρακτήρα.
Το Λαούτο και η Λύρα: Εμφανίζονται μικρότερα, φορητά έγχορδα που επέτρεπαν μεγαλύτερη μελωδική ευελιξία.
Ο Διπλός Αυλός (Mamat): Δύο καλάμια που παίζονταν ταυτόχρονα, ένα για τη μελωδία και ένα για τον ισοκράτη, δημιουργώντας έναν ήχο που θυμίζει τη σημερινή τσαμπούνα.
Το Σείστρο (Sistrum): Ένα ιερό κρουστό όργανο αφιερωμένο στην Αθώρ. Ο ήχος του θύμιζε το θρόισμα των παπύρων στον άνεμο και πίστευαν ότι έδιωχνε τις κακές ενέργειες.
3.3 ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΤΩΝ ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΑΩΝ
Η κοινωνική θέση των μουσικών ήταν ιδιαίτερα υψηλή.
Οι "Συγγενείς του Βασιλιά": Πολλοί μουσικοί έφεραν τίτλους που τους συνέδεαν άμεσα με την οικογένεια του Φαραώ.
Γυναικεία Συγκροτήματα: Στους ναούς, οι γυναίκες (ιέρειες-μουσικοί) έπαιζαν καθοριστικό ρόλο, χρησιμοποιώντας το τραγούδι και το σείστρο για να "νανουρίσουν" ή να εξευμενίσουν τους θεούς.
3.4 Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ
Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο ήχος έχει τη δύναμη να δημιουργεί την πραγματικότητα.
Το "Hekau": Η μουσική συνδυαζόταν με μαγικά λόγια. Η σωστή προφορά και ο σωστός τονισμός μιας λέξης θεωρούνταν ότι μπορούσε να δώσει ζωή σε ένα άγαλμα ή να καθοδηγήσει την ψυχή στον Κάτω Κόσμο.
Η Μουσική ως Θεραπεία: Υπάρχουν αναφορές σε παπύρους για τη χρήση μουσικών ήχων για τη θεραπεία ασθενειών και τον κατευνασμό του πόνου.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΟΡΓΑΝΩΝ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ
| Όργανο | Τύπος | Θεϊκή Σύνδεση | Χρήση |
| Άρπα (Bener) | Έγχορδο | Θεός Θωθ | Συμπόσια & Ναοί |
| Σείστρο | Κρουστό | Θεά Αθώρ | Τελετουργίες / Εξορκισμοί |
| Νέυ (Ney) | Πνευστό | Φύση / Νείλος | Ποιμενική & Λαϊκή μουσική |
| Τύμπανο | Κρουστό | Θεός Μπες | Γιορτές & Στρατός |
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η αρχαία Αίγυπτος προσέφερε στη μουσική ιστορία την έννοια της ορχήστρας (συνδυασμός πολλών οργάνων) και τη χρήση της μουσικής ως μέσο ψυχολογικής και πνευματικής ανάτασης.Η Χειρονομία στην Αρχαία Αίγυπτο αποτελεί την αρχαιότερη καταγεγραμμένη μορφή διεύθυνσης ορχήστρας και μουσικής διδασκαλίας στον κόσμο. Σε μια εποχή που δεν υπήρχε γραπτή σημειογραφία (νότες πάνω σε πάπυρο), οι Αιγύπτιοι επινόησαν ένα σύνθετο σύστημα οπτικών σημάτων για να διασφαλίσουν την αρμονία και τον συγχρονισμό των μουσικών.
1. ΤΙ ΗΤΑΝ Ο ΧΕΙΡΟΝΟΜΟΣ;
Ο Χειρονόμος ήταν ένας εξειδικευμένος μουσικός που στεκόταν ή καθόταν μπροστά από τους εκτελεστές (αρπιστές, αυλητές, τραγουδιστές). Δεν έπαιζε κάποιο όργανο ο ίδιος, αλλά «σχεδίαζε» τη μουσική στον αέρα.
Οπτική Σημειογραφία: Κάθε κίνηση του χεριού, η θέση των δακτύλων, ακόμα και η γωνία του βραχίονα, αντιστοιχούσε σε μια συγκεκριμένη μουσική εντολή.
Καθοδήγηση σε Πραγματικό Χρόνο: Ο Χειρονόμος υπέδειχνε στους μουσικούς το τονικό ύψος (πόσο ψηλή ή χαμηλή είναι η νότα), τη διάρκεια και το ρυθμικό σχήμα.
2. ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥΣ
Μέσα από τη μελέτη των ανάγλυφων σε τάφους (όπως στον τάφο του Nencheftka στην Saqqara), οι αρχαιομουσικολόγοι έχουν αποκωδικοποιήσει ορισμένες από τις βασικές χειρονομίες:
Ο Αντίχειρας και ο Δείκτης σε Κύκλο: Πιστεύεται ότι σήμαινε την επιστροφή στην "τονική" νότα ή την έναρξη μιας συγκεκριμένης μελωδικής φράσης.
Τεντωμένο Χέρι με την Παλάμη προς τα Πάνω: Υπέδειχνε την άνοδο της μελωδίας (ψηλότερες νότες).
Οριζόντια Κίνηση του Χεριού: Σήμαινε τη διατήρηση μιας σταθερής νότας (ισοκράτης).
Άγγιγμα του Γονάτου ή του Ώμου: Πιθανή ένδειξη για την ένταση (piano/forte) ή για την αλλαγή του ρυθμού.
3. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
Η ύπαρξη της Χειρονομίας αποδεικνύει ότι η αιγυπτιακή μουσική δεν ήταν αυτοσχεδιαστική, αλλά δομημένη και προκαθορισμένη.
Συλλογική Μνήμη: Το σύστημα αυτό επέτρεπε σε μεγάλες ομάδες μουσικών να εκτελούν σύνθετα έργα με απόλυτη ακρίβεια, μεταφέροντας το ρεπερτόριο από γενιά σε γενιά χωρίς τη χρήση γραφής.
Η Ιερότητα της Κίνησης: Ο Χειρονόμος θεωρούνταν ότι «πλάθει» τον ήχο από το χάος, μια πράξη που είχε και θρησκευτικές προεκτάσεις, παραλληλίζοντας τη δημιουργία του κόσμου από τους θεούς.
4. Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Είναι αξιοσημείωτο ότι η μέθοδος αυτή δεν χάθηκε.
Βυζαντινή Μουσική: Η χρήση των "χειρονομιών" επιβίωσε στην ψαλτική τέχνη, όπου ο πρωτοψάλτης καθοδηγεί τον χορό με κινήσεις των χεριών.
Σύγχρονη Διεύθυνση: Ο σημερινός μαέστρος είναι ο απευθείας διάδοχος του αρχαίου Αιγύπτιου Χειρονόμου, χρησιμοποιώντας το σώμα του ως τον ζωντανό κώδικα της παρτιτούρας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η Χειρονομία ήταν η "γλώσσα" που επέτρεψε στην αιγυπτιακή μουσική να αποκτήσει μνημειακό χαρακτήρα, αντίστοιχο με εκείνο των πυραμίδων.
Για την οπτική πλαισίωση της αρχαίας αιγυπτιακής μουσικής, οι παρακάτω εικόνες αποτυπώνουν τα όργανα, τις τελετουργίες και την τέχνη της χειρονομίας:
Μουσικοί σε Τοιχογραφία Τάφου Απεικόνιση γυναικείου συγκροτήματος με άρπα, λαούτο και διπλό αυλό, που αναδεικνύει την κομψότητα και την ποικιλία της μουσικής ζωής στο Νέο Βασίλειο.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
Η Τέχνη της Χειρονομίας Ανάγλυφα που δείχνουν τον Χειρονόμο σε δράση, χρησιμοποιώντας κινήσεις των χεριών για να καθοδηγήσει τους μουσικούς στην εκτέλεση της μελωδίας.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
Το Ιερό Σείστρο της Αθώρ Αρχαιολογικό εύρημα του κρουστού οργάνου που χρησιμοποιούνταν στις θρησκευτικές τελετές για τον εξαγνισμό του χώρου και την επίκληση της θεϊκής εύνοιας.
Το Ιερό Σείστρο δεν ήταν για τους Αιγυπτίους ένα απλό μουσικό όργανο, αλλά ένα πανίσχυρο μεταφυσικό εργαλείο, ένας «διακόπτης» που γεφύρωνε τον κόσμο των ανθρώπων με το θείο. Αφιερωμένο κατεξοχήν στη θεά Αθώρ, τη θεότητα της αγάπης, της μουσικής και της χαράς, το σείστρο αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο κρουστό της αρχαίας κοιλάδας του Νείλου.
1. ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ
Το όνομα του οργάνου προέρχεται από το ρήμα σείω, καθώς η λειτουργία του βασιζόταν στην παλινδρομική κίνηση. Στην αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα ονομαζόταν sesheshet, μια λέξη που αποτελεί ονοματοποιία του ήχου που παρήγαγε.
Η Κατασκευή: Αποτελούνταν από μια λαβή και ένα μεταλλικό πλαίσιο σε σχήμα πέταλου (ή "λαβίδας"). Μέσα στο πλαίσιο υπήρχαν οριζόντιες μεταλλικές ράβδοι που περνούσαν μέσα από χαλαρά δαχτυλίδια ή δίσκους. Όταν ο εκτελεστής κουνούσε το όργανο, τα δαχτυλίδια προσέκρουαν στις ράβδους και τα τοιχώματα, παράγοντας έναν ήχο που έμοιαζε με μεταλλικό θρόισμα ή ψίθυρο.
Η Σύνδεση με την Αθώρ: Η λαβή του σείστρου κατέληγε σχεδόν πάντα στο κεφάλι της θεάς Αθώρ, με τα χαρακτηριστικά αυτιά αγελάδας. Το σχήμα του πλαισίου συμβόλιζε το πρόσωπο της θεάς ή, κατά άλλους μελετητές, το ιερό "Uraeus" (την κόμπρα).
Το Σείστρο "Νάος": Μια ιδιαίτερη μορφή σείστρου είχε σχήμα μικρού ναού στην κορυφή της λαβής, συμβολίζοντας την κατοικία της θεότητας.
.jpeg)
2. Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: Ο ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ
Για τον αρχαίο Αιγύπτιο, ο ήχος του σείστρου δεν ήταν για διασκέδαση. Είχε μια πολύ συγκεκριμένη κοσμογονική αποστολή: να κατευνάσει την οργή των θεών.
Ο Ήχος του Παπύρου: Λέγεται ότι ο ήχος του σείστρου μιμούνταν το θρόισμα των καλαμιών του παπύρου στους βάλτους του Νείλου. Σύμφωνα με τη μυθολογία, εκεί κρύφτηκε η Ίσιδα με τον Ώρο για να γλιτώσουν από τον Σήθ. Έτσι, ο ήχος αυτός θεωρούνταν "ασφαλής" και "ιερός".
Η Καταστολή της Αρνητικότητας: Το σείστρο χρησιμοποιούνταν για να διώξει τον Σήθ (το χάος) και να προσελκύσει τη Νέφθυ και την Ίσιδα (την τάξη). Στις τελετουργίες, οι ιέρειες χρησιμοποιούσαν το σείστρο για να "καθαρίσουν" την πνευματική ατμόσφαιρα πριν την εμφάνιση του Φαραώ ή την έναρξη μιας θυσίας.
Η Επίκληση της Ευφορίας: Η Αθώρ ήταν η θεά της μέθης και της έκστασης. Το σείστρο βοηθούσε τους πιστούς να φτάσουν σε μια κατάσταση ιερής αγαλλίασης, απαραίτητης για να επικοινωνήσουν με το θείο.
3. ΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΡΙΕΣ: ΟΙ "ΣΕΙΣΤΡΟΦΟΡΟΙ"
Αν και το χρησιμοποιούσαν και άνδρες ιερείς, το σείστρο ήταν κατεξοχήν το όργανο των γυναικών.
Οι Ιέρειες της Αθώρ: Οι γυναίκες υψηλής κοινωνικής τάξης, ακόμα και οι βασίλισσες, απεικονίζονται συχνά κρατώντας ένα σείστρο στο δεξί χέρι και ένα περιδέραιο "Μενάτ" στο αριστερό (ένα άλλο ιερό αντικείμενο της Αθώρ).
Μουσική Συνοδεία: Στις τοιχογραφίες βλέπουμε ολόκληρες σειρές γυναικών να κρατούν σείστρα, δημιουργώντας ένα ρυθμικό, υποβλητικό υπόβαθρο που συνόδευε τους ύμνους και τις προσευχές.
4. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ
Τα σείστρα που έχουν διασωθεί είναι κατασκευασμένα από μπρούντζο, χαλκό, ασήμι, ακόμα και από φαγεντιανή (πήλινο υλικό με γαλάζιο σμάλτο) για τελετουργική χρήση.
Η Εξάπλωση: Η χρήση του σείστρου δεν περιορίστηκε στην Αίγυπτο. Με την εξάπλωση της λατρείας της Ίσιδας κατά τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, το σείστρο ταξίδεψε σε όλη τη Μεσόγειο. Βρέθηκαν σείστρα στην Ελλάδα, την Ιταλία, ακόμα και σε απομακρυσμένες επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Επιβίωση: Το σείστρο επιβιώνει μέχρι σήμερα στη λειτουργική παράδοση της Κοπτικής Εκκλησίας της Αιγύπτου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αιθιοπίας (όπου ονομάζεται tsanatsel), αποδεικνύοντας τη διαχρονική του δύναμη.
.jpeg)
ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΦΥΛΑΧΤΟ
.jpeg)
Το Ιερό Σείστρο της Αθώρ υπενθυμίζει ότι στην αρχαιότητα η μουσική ήταν μια μορφή συμπαντικής τάξης. Κάθε κίνηση του οργάνου ήταν μια πράξη δημιουργίας, ένας τρόπος να πει ο άνθρωπος στους θεούς: «Διώχνω το φόβο και το σκοτάδι, φέρνω το φως και τη μουσική».
Σημείωση για την Εγκυκλοπαίδεια: Αυτό το κείμενο μπορεί να συνοδεύσει την εικόνα του ευρήματος, τονίζοντας ότι το σείστρο είναι το μοναδικό όργανο που θεωρήθηκε ταυτόχρονα μουσικό εργαλείο, όπλο κατά του κακού και θρόνος της ίδιας της θεότητας.
3.5 Η ΜΠΑΣΤΕΤ ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΙΣΤΡΟ: Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ
Ενώ η Αθώρ χρησιμοποιούσε το σείστρο για να ρυθμίζει τους νόμους του σύμπαντος, η Μπαστέτ (η θεά με κεφάλι γάτας) το χρησιμοποιούσε ως σύμβολο της οικιακής γαλήνης, της γονιμότητας και της προστασίας από το κακό.
Η Μπαστέτ ως Μουσικός: Σε χιλιάδες χάλκινα αγαλματίδια που έχουν βρεθεί, η Μπαστέτ απεικονίζεται να κρατά στο δεξί της χέρι το σείστρο. Αυτό υποδηλώνει ότι η μουσική ήταν το «όπλο» της για να διώχνει τα ερπετά και τις σκοτεινές δυνάμεις που απειλούσαν το σπίτι και την οικογένεια.
Το Σείστρο ως Καταπραϋντικό: Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Μπαστέτ ήταν η ήρεμη εκδοχή της άγριας λεοντόμορφης θεάς Σεχμέτ. Ο ήχος του σείστρου ήταν αυτός που «μέρωσε» τη λέαινα και τη μετέτρεψε σε γαλήνια γάτα. Έτσι, το όργανο συμβολίζει τη δύναμη της μουσικής να μεταμορφώνει την οργή σε χαρά.
Οι Γιορτές της Βουβάστεως: Κατά τη διάρκεια των μεγάλων ετήσιων εορτασμών στην πόλη της Βουβάστεως, χιλιάδες πιστοί κατέφθαναν με πλοία στον Νείλο. Οι γυναίκες χτυπούσαν ασταμάτητα τα σείστρα τους, δημιουργώντας ένα ηχητικό κύμα που, σε συνδυασμό με το κρασί και τον χορό, αποσκοπούσε στην ιερή μέθη και την απελευθέρωση της ενέργειας.
Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΣΕΙΣΤΡΟΥ
Κλείνοντας το κεφάλαιο της Αιγύπτου, κατανοούμε ότι το σείστρο ήταν:
Για την Αθώρ: Ο ρυθμός της δημιουργίας του κόσμου.
Για την Μπαστέτ: Ο ήχος της προστασίας του οίκου.
Για τον Άνθρωπο: Το μέσο για να διώξει τον φόβο και να συνδεθεί με το θείο.
| Θεότητα | Ιδιότητα Σείστρου | Συμβολισμός |
| Αθώρ | Κοσμογονικό | Τάξη (Maat) έναντι Χάους |
| Μπαστέτ | Αποτρόπαιο | Προστασία & Οικογενειακή Χαρά |
| Ίσιδα | Τελετουργικό |
ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΣΕΙΣΤΡΟΥ (ΣΕ ΣΧΗΜΑ ΠΕΤΑΛΟΥ)
Για να πλησιάσουμε τον ήχο της Αθώρ και της Μπαστέτ, χρειαζόμαστε υλικά που παράγουν έναν «ξηρό» και μεταλλικό ήχο.
1. ΥΛΙΚΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΤΕ:
Για το Πλαίσιο: Μια στιβαρή μεταλλική κρεμάστρα ή μια λωρίδα από εύκαμπτο αλουμίνιο (περίπου 30-40 εκ.).
Για τη Λαβή: Ένα ξύλινο ραβδί (περίπου 15-20 εκ.) ή ένας σωλήνας PVC.
Για τις Ράβδους: 3 ή 4 σκληρά σύρματα (από ατσάλι ή χαλκό) μήκους λίγο μεγαλύτερου από το πλάτος του πλαισίου.
Για τα Κρουστά Στοιχεία: Μεταλλικές ροδέλες (από χρωματοπωλείο), παλιά νομίσματα με τρύπα, ή καπάκια από αναψυκτικά (αφού τα ισιώσετε και τους ανοίξετε τρύπα στο κέντρο).
2. ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ:
Βήμα 1: Διαμόρφωση του Πλαισίου Λυγίστε τη μεταλλική κρεμάστρα ή τη λωρίδα αλουμινίου σε σχήμα "U" (πέταλο). Οι δύο άκρες του "U" πρέπει να είναι παράλληλες.
Βήμα 2: Προετοιμασία της Λαβής Στερεώστε τις δύο κάτω άκρες του πλαισίου πάνω στη λαβή. Μπορείτε να ανοίξετε δύο τρύπες στο ξύλο και να τις σφηνώσετε με κόλλα, ή να τις δέσετε σφιχτά με σύρμα και μονωτική ταινία.
Tip: Αν θέλετε να είστε πιστοί στην παράδοση, μπορείτε να σκαλίσετε στη λαβή το πρόσωπο μιας γάτας (Μπαστέτ) ή μια γυναίκας με αυτιά αγελάδας (Αθώρ).
Βήμα 3: Τοποθέτηση των Ράβδων Ανοίξτε 3-4 τρύπες σε κάθε πλευρά του πλαισίου (σε ίση απόσταση μεταξύ τους). Περάστε τα σύρματα οριζόντια από τη μια πλευρά στην άλλη.
Βήμα 4: Τα «Κουδουνίσματα» Πριν στερεώσετε οριστικά τις ράβδους, περάστε μέσα τους τις μεταλλικές ροδέλες ή τα καπάκια (2-4 σε κάθε ράβδο). Βεβαιωθείτε ότι οι τρύπες τους είναι αρκετά μεγάλες ώστε να κινούνται ελεύθερα πάνω στο σύρμα.
Βήμα 5: Σταθεροποίηση Λυγίστε τις άκρες των οριζόντιων συρμάτων στην εξωτερική πλευρά του πλαισίου ώστε να μην βγαίνουν από τις τρύπες.
3. ΠΩΣ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ (ΤΕΧΝΙΚΗ)
Το σείστρο δεν το χτυπάμε πάνω σε άλλη επιφάνεια. Το κρατάμε όρθιο από τη λαβή και το κουνάμε μπρος-πίσω με κοφτές κινήσεις του καρπού.
Ο Ήχος: Οι ροδέλες πρέπει να προσκρούουν τόσο στις οριζόντιες ράβδους όσο και στα πλάγια τοιχώματα του πλαισίου.
Ο Ρυθμός: Οι Αιγύπτιοι ακολουθούσαν έναν ρυθμό «δύο κινήσεων» (εμπρός-πίσω), δημιουργώντας ένα συνεχή μεταλλικό παλμό που θύμιζε το θρόισμα των καλαμιών.
4. ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ (ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ)
Για να γίνει το σείστρο σας ένα πραγματικό «αντικείμενο δύναμης» για την εγκυκλοπαίδειά μας:
Βάψτε το πλαίσιο με χρυσό ή μπρούντζινο σπρέι.
Προσθέστε μερικές χάντρες από λάπις λάζουλι (μπλε) ή τυρκουάζ στις άκρες των συρμάτων.
Ζωγραφίστε ιερογλυφικά πάνω στη λαβή που να σημαίνουν «Μουσική» ή «Χαρά».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου