ΚΟΖΑΚΟΙ

Ο πίνακας του Serhii Vasylkivskyi (αρχές 20ού αιώνα) δείχνει δύο Κοζάκους να αγναντεύουν την απέραντη ουκρανική πεδιάδα, συμβολίζοντας την ηρεμία και την εγρήγορση του φύλακα της γης.





1. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ: ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ

Οι Κοζάκοι εμφανίστηκαν γύρω στον 15ο αιώνα στις αχανείς πεδιάδες της σημερινής Ουκρανίας και της νότιας Ρωσίας. Ήταν μια κοινότητα ελεύθερων ανθρώπων —συχνά πρώην δουλοπάροικοι που δραπέτευσαν— που οργάνωσαν μια ημι-στρατιωτική κοινωνία με κέντρο τη ZAPORIZHIAN SICH.

Η ζωή τους ήταν μια διαρκής μάχη ανάμεσα σε μεγάλες αυτοκρατορίες (Πολωνία, Ρωσία, Οθωμανική Αυτοκρατορία). Σε αυτό το περιβάλλον, η μουσική λειτούργησε ως:



ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ: Για τη διατήρηση του ηθικού και το συντονισμό των κινήσεων.


ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΙΜΗΣ: Τα τραγούδια μετέφεραν τους κανόνες της κοινότητας και τις ιστορίες των ηρώων τους.


ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ: Μετά τη μάχη, η μουσική ήταν ο μόνος τρόπος να θρηνήσουν τους νεκρούς και να γιορτάσουν την επιβίωση.


Η Απάντηση των Κοζάκων στον Σουλτάνο
Ο διάσημος πίνακας του Ilya Repin (1880-1891) αποτυπώνει την αδάμαστη και περιπαικτική φύση των Κοζάκων της Ζαπορίζια, καθώς συντάσσουν μια υβριστική επιστολή προς τον Οθωμανό Σουλτάνο Μεχμέτ Δ








2. Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΚΟΖΑΚΩΝ: Η ΗΧΩ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Η κοζάκικη μουσική χαρακτηρίζεται από έναν συνδυασμό βαθιάς μελαγχολίας και εκρηκτικής ενέργειας.
ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

DUMA (ΝΤΟΥΜΑ): Όπως είδαμε, ήταν τα επικά αφηγηματικά τραγούδια που εκτελούσαν οι ΚΟΜΠΖΑΡΟΙ. Εξιστορούσαν τις επιδρομές στη Μαύρη Θάλασσα και τα μαρτύρια της αιχμαλωσίας.


ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ: Ρυθμικά, δυνατά τραγούδια που συνοδεύονταν από το χτύπημα των ποδιών και των όπλων, σχεδιασμένα να τρομάζουν τον εχθρό.


ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ: Οι Κοζάκοι φημίζονταν για την ανδρική χορωδιακή τους ικανότητα. Η δύναμη της φωνής τους, που συχνά ξεκινούσε από ένα χαμηλό βουητό και κατέληγε σε μια στεντόρεια ιαχή, συμβόλιζε την ενότητα της «Αδελφότητας».
3. Ο ΧΟΡΟΣ: ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ HOPAK (ΧΟΠΑΚ)

Αν η μουσική ήταν η ψυχή τους, ο χορός ήταν η φυσική τους κατάσταση. Ο πιο διάσημος χορός, το HOPAK, ξεκίνησε ως μια μορφή εκγύμνασης και επίδειξης δύναμης.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ

ΑΚΡΟΒΑΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ: Τα περίφημα «καθίσματα» (Prisyadka), τα άλματα στον αέρα με τα πόδια σε έκταση και οι περιστροφές με τα σπαθιά δεν ήταν απλώς φιγούρες. Ήταν ασκήσεις ισορροπίας, ταχύτητας και αντοχής που χρειάζονταν στο πεδίο της μάχης.


ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ: Στον κύκλο των Κοζάκων, ένας-ένας έβγαινε στη μέση για να «προκαλέσει» τους άλλους με μια πιο δύσκολη κίνηση. Ήταν μια αναίμακτη μονομαχία για το ποιος είναι ο πιο ικανός πολεμιστής.


ΤΑ ΟΠΛΑ: Συχνά χόρευαν κρατώντας SHASHKA (κοζάκικα σπαθιά) ή NASAIKA (μαστιγιο), ενσωματώνοντας την πολεμική τέχνη στο ρυθμό.
4. ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ

Εκτός από την ΜΠΑΝΤΟΥΡΑ, οι Κοζάκοι χρησιμοποιούσαν:

SOPILKA (ΣΟΠΙΛΚΑ): Μια ξύλινη φλογέρα που θύμιζε τον άνεμο της στέπας.


LITAVRY (ΛΙΤΑΒΡΕΣ): Μεγάλα τύμπανα που χρησιμοποιούνταν για να δίνουν το σύνθημα της επίθεσης ή της έναρξης του συμβουλίου (RADA).


TSYMBALY (ΤΣΙΜΠΑΛΟ): Που έδινε έναν μεταλλικό, γρήγορο ρυθμό στις γιορτές.


ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ "KAZAK": Η λέξη «Κοζάκος» σημαίνει «Ελεύθερος Άνθρωπος». Η μουσική τους ήταν η απόδειξη ότι κανένας ηγεμόνας δεν μπορούσε να δαμάσει το πνεύμα τους. Ακόμα και σήμερα, όταν ακούγεται ένας κοζάκικος σκοπός, νιώθει κανείς την ορμή του αλόγου και την απεραντοσύνη της ουκρανικής γης.