ΤΟΜΟΣ Α': ΚΕΛΤΕΣ ΚΑΙ ΔΡΥΪΔΕΣ - Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΠΑΣ
Για τους Κέλτες, η μουσική ήταν μια δύναμη που μπορούσε να επηρεάσει τον φυσικό κόσμο. Οι Βάρδοι (Bards) κατείχαν μια θέση ιερή, ισότιμη με τους Δρυΐδες. Η εκπαίδευσή τους διαρκούσε 12 χρόνια και έπρεπε να απομνημονεύσουν χιλιάδες στίχους και μελωδίες, καθώς η γραφή θεωρούνταν βεβήλωση του θείου.
Ι. Η ΑΡΠΑ ΚΑΙ ΤΟ "CLARSEACH"
Η κελτική άρπα (Clarseach) με τις μεταλλικές χορδές ήταν το κεντρικό όργανο. Ο ήχος της ήταν κρυστάλλινος και δυνατός. Οι Βάρδοι τη χρησιμοποιούσαν για να επιβάλλουν τρία είδη μουσικής:
Geantrai: Η μουσική της χαράς και του γέλιου.
Goltrai: Η μουσική του θρήνου και των δακρύων.
Suantrai: Η μουσική του ύπνου και της θεραπείας.
Ο Διάλογος του Κέλτη Πολεμιστή με τον Βάρδο (4ος αιώνας):
— "Γιατί ακονίζεις την άρπα σου αντί για το σπαθί σου, ενώ οι εχθροί πλησιάζουν;" — "Το σπαθί σου θα σκοτώσει έναν άνδρα σήμερα," απάντησε ο Βάρδος. "Η άρπα μου όμως θα κάνει τα εγγόνια του να θυμούνται το όνομά σου για χίλια χρόνια. Το σπαθί δίνει θάνατο, η μουσική δίνει αθανασία."
ΙΙ. ΤΟ "CARNYX": Η ΣΑΛΠΙΓΓΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ
Το Carnyx ήταν μια τεράστια χάλκινη σάλπιγγα, ύψους δύο μέτρων, που κατέληγε σε κεφάλι αγριογούρουνου με κινούμενη γλώσσα. Ο ήχος του ήταν εκκωφαντικός και σχεδιασμένος να σπέρνει τον πανικό στις ρωμαϊκές λεγεώνες.
ΤΟΜΟΣ Β': ΣΑΞΟΝΕΣ ΚΑΙ ΒΙΚΙΝΓΚΣ - ΤΑ ΕΠΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Ι. "LYRE" ΚΑΙ "SCOPS": ΟΙ ΨΑΛΤΕΣ ΤΗΣ ΒΑΛΧΑΛΑ
Οι Αγγλοσάξονες και οι Σκανδιναβοί λάτρευαν τη Λύρα. Η περίφημη λύρα του Sutton Hoo μας δείχνει ένα όργανο κομψό, με έξι χορδές, που συνόδευε την απαγγελία των "Sagas". Οι Skalds (οι ποιητές των Βίκινγκς) δεν τραγουδούσαν απλώς· ούρλιαζαν τις ιστορίες των θεών τους πάνω από τον θόρυβο των ασπίδων.
ΙΙ. Η ΣΥΡΙΓΓΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΤΕΪΝΑ ΦΛΑΟΥΤΑ
Στις ανασκαφές βρέθηκαν φλάουτα φτιαγμένα από οστά κύκνων ή ελαφιών. Οι Σάξονες χρησιμοποιούσαν επίσης το Lur, μια μακριά σάλπιγγα από ξύλο ή μπρούντζο, για να δίνουν σήματα στα πλοία και τις μάχες.
ΤΟΜΟΣ Γ': ΓΟΤΘΟΙ ΚΑΙ ΟΥΝΟΙ - ΟΙ ΗΧΟΙ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ
Ι. ΟΙ ΟΥΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ "TRIPLE REED"
Οι Ούνοι του Αττίλα μετέφεραν στην Ευρώπη όργανα από την Κεντρική Ασία. Χρησιμοποιούσαν πρωτόγονα όργανα με διπλή ή τριπλή γλώσσα (πρόγονοι του ζουρνά) και τύμπανα από δέρμα αλόγου. Η μουσική τους ήταν ρυθμική, γρήγορη και "άγρια" για τα αυτιά των πολιτισμένων Ρωμαίων.
ΙΙ. ΟΙ ΓΟΤΘΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ "ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ" ΥΜΝΩΔΙΕΣ
Οι Γότθοι, όντας οι πρώτοι που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό (τον Αρειανισμό), δημιούργησαν μια μοναδική σύνθεση: έψαλλαν χριστιανικούς ύμνους στη γλώσσα τους, χρησιμοποιώντας τη βαρύτητα των γερμανικών φωνηέντων. Αυτή η "σκληρή" φωνητική παράδοση επηρέασε αργότερα τη γερμανική εκκλησιαστική μουσική.
Μια Σκέψη ενός Ρωμαίου Ιστορικού (5ος αιώνας):
"Αυτοί οι βάρβαροι δεν τραγουδούν· βρυχώνται. Η μουσική τους δεν έχει τη γλυκύτητα της λύρας μας, αλλά έχει τη δύναμη του κεραυνού. Όταν τραγουδούν όλοι μαζί πριν τη μάχη, η γη δονείται και η καρδιά σου παγώνει. Είναι σαν να ακούς τη φωνή της ίδιας της φύσης που διεκδικεί τη Ρώμη."
ΤΟΜΟΣ Δ': Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ - ΤΟ "MUMMING"
Καθώς αυτοί οι λαοί εκχριστιανίζονταν, οι παγανιστικές τους τελετές μετατράπηκαν σε λαϊκά δρώμενα. Το Mumming (θεατρική μουσική του δρόμου) και τα Carols (που αρχικά ήταν κυκλικοί χοροί) είναι η επιβίωση των σαξονικών και κελτικών εθίμων μέσα στον Μεσαίωνα.
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου