Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2022

Ο «ΣΕΙΡΙΟΣ» ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Σε προσωπικό επίπεδο, «Σείριος» ήταν το όνομα του αγαπημένου σκύλου. 

Μια Ολοκληρωμένη Μουσικολογική, Ιστορική και Πολιτισμική Μελέτη 

Το Όραμα, η Αρχιτεκτονική της Αισθητικής, το Ζωντανό Εργαστήριο και η Παρακαταθήκη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Κείμενο:Ε.Φωκά

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το ελληνικό τραγούδι και η εν γένει μουσική παραγωγή στην Ελλάδα βρίσκονταν σε ένα κομβικό σημείο καμπής. Η μεταπολιτευτική περίοδος, η οποία χαρακτηρίστηκε από την έξαρση του πολιτικού τραγουδιού, τη μαζικότητα των σταδίων και τη χρήση της μουσικής ως εργαλείου κομματικής συνθηματολογίας, είχε αρχίσει να εξαντλεί τα όριά της. Την ίδια στιγμή, οι μεγάλες πολυεθνικές δισκογραφικές εταιρείες άρχισαν να επιβάλλουν όρους αμιγώς εμπορικούς, προωθώντας μια ομογενοποιημένη αισθητική, εστιασμένη στην ταχεία κατανάλωση και την επιφανειακή διασκέδαση.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, ο Μάνος Χατζιδάκις—μια ιδιοφυής και αδιάλλακτη φυσιογνωμία του ελληνικού πολιτισμού—συνέλαβε και υλοποίησε ένα εγχειρημα εντελώς ριζοσπαστικό. Ο «Σείριος» δεν σχεδιάστηκε απλώς ως ένας ακόμη χώρος συναυλιών ή μια ιδιωτική δισκογραφική ετικέτα. Υπήρξε μια ολοκληρωμένη πολιτιστική πρόταση, μια πνευματική «κιβωτός» και ένα ορθωμένο ανάστημα απέναντι στην πνευματική ραστώνη, την προχειρότητα και τον ηχητικό αμοραλισμό της εποχής.


Ο τίτλος «Σείριος»—το λαμπρότερο άστρο του νυχτερινού ουρανού—δεν επιλέχθηκε τυχαία. Για τον Χατζιδάκι, ο Σείριος συμβόλιζε το άφθαρτο φως, την αδιαπραγμάτευτη ποιότητα και την ανάγκη αναζήτησης μιας «άλλης» Ελλάδας: της Ελλάδας των ποιητών, των στοχαστικών δημιουργών, των αυθεντικών δεξιοτεχνών και της αληθινής συγκίνησης.

ΜΕΡΟΣ Ι: Ο ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

1. Η Τοποθεσία και η Διαμόρφωση

Τον Δεύτερο Χρόνο της δεκαετίας του '80, στην καρδιά της Πλάκας (στην οδό Αγγελικής Χατζημιχάλη 15), εκεί όπου άλλοτε ανθούσε το πνεύμα των παλιών μπουάτ, ο Χατζιδάκις ίδρυσε τη μουσική σκηνή του Σείριου. Ο χώρος σχεδιάστηκε με αυστηρές προδιαγραφές που θύμιζαν μικρό αμφιθέατρο ή αίθουσα μουσικής δωματίου, απορρίπτοντας