The Knoxville Girl

1. Ιστορικό Background: Αιώνες Σκοτεινής Εξέλιξης

• Πότε παρουσιάστηκε / Χρονολόγηση:

  Αν και η αμερικανική εκδοχή διαμορφώθηκε τον 19ο αιώνα και ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά εμπορικά το 1924 από τον Fiddlin' John Carson, οι ρίζες της ανάγονται σε μια αγγλική λαϊκή μπαλάντα του 17ου αιώνα με τίτλο "The Bloody Miller" (ή "The Berkshire Tragedy"), η οποία

  γράφτηκε γύρω στο 1683.

• Οι Ιστορικές & Κοινωνικές Συνθήκες:

  Εκείνη την εποχή στην Αγγλία κυκλοφορούσαν τα broadside ballads — φθηνά έντυπα φυλλάδια που πουλούσαν πλανόδιοι στους δρόμους και λειτουργούσαν ως οι «κίτρινες εφημερίδες» της εποχής. Κατέγραφαν φρικτά πραγματικά εγκλήματα, δημόσιες εκτελέσεις και εξομολογήσεις μελλοθάνατων. Όταν Ευρωπαίοι μετανάστες εγκαταστάθηκαν στα Απαλάχια Όρη, πήραν αυτά τα τραγούδια μαζί τους. Με την πάροδο του χρόνου, η πλοκή μεταφέρθηκε από την αγγλική ύπαιθρο στο Νοξβίλ του Τενεσί, μετατρέποντάς το σε κλασικό αμερικανικό φολκ κομμάτι.

2. Το Παραμύθι: «Ο Περίπατος στο Ποτάμι»

(Μια μικρή αφήγηση)

«Κάποτε, στην ήσυχη κωμόπολη του Νοξβίλ, ένας νέος πήγε να επισκεφθεί μια γλυκιά και έμπιστη κοπέλα. Το βράδυ ήταν ήρεμο και την προσκάλεσε σε έναν ήσυχο περίπατο ανάμεσα στα λιβάδια και δίπλα στις όχθες του ποταμού.

Περπάτησαν μαζί μέχρι που απομακρύνθηκαν από τα φώτα της πόλης, εκεί όπου τα δέντρα γίνονταν πυκνά και το ποτάμι κυλούσε βαθύ. Χωρίς προειδοποίηση ή αφορμή, ο νέος έσπασε ένα βαρύ ξύλινο κλαδί από ένα δέντρο. Κυριευμένος από μια ξαφνική, σκοτεινή μανία, χτύπησε την κοπέλα στο κεφάλι. Εκείνη έπεσε στα γόνατα εκλιπαρώντας για έλεος, όμως οι κραυγές της αντηχούσαν άσκοπα πάνω στο νερό.

Τη σύρει από τα ξανθά της μαλλιά και πέταξε το άψυχο σώμα της στο σκοτεινό, ορμητικό ποτάμι. "Πήγαινε στον πάτο, κορίτσι του Νοξβίλ, δεν θα γίνεις ποτέ νύφη μου", ψιθύρισε στη νύχτα.

Επέστρεψε στο σπίτι του αργά εκείνο το βράδυ, σκουπίζοντας τα αίματα από τα ρούχα του και λέγοντας στη μητέρα του πως άνοιξε η μύτη του. Όμως ο ύπνος δεν ερχόταν. Το φάντασμα της πράξης του στοιχειώνε το μικρό του δωμάτιο, και το σκοτεινό ποτάμι έμοιαζε να κυλά κάτω από το κρεβάτι του. Μέσα σε λίγες μέρες, ο σερίφης χτύπησε την πόρτα. Τον έκλεισαν σε ένα κρύο πέτρινο κελί, όπου αφέθηκε να σαπίσει με τις ενοχές του, περιμένοντας την αγχόνη...»

3. Η Ανατομία των Στίχων: Βία & Ενοχή

Οι στίχοι δεν λυπούνται τον ακροατή και περιγράφουν τις λεπτομέρειες του εγκλήματος με ωμότητα:

I met a little girl in Knoxville, a town we all know well

And every Sunday evening, out in her home I'd dwell

We went to take a little walk about a mile from town

I picked a stick up off the ground and knocked that fair girl down...

Η σκληρότητα του δολοφόνου την ώρα της πράξης αναδεικνύει τη φρίκη της αφήγησης:

She fell down on her bended knees, for mercy she did cry

'Oh Willy dear, don't murder me, I'm not prepared to die'

I never heed a word she said, I beat her more and more

Until the ground around her feet was covered in her gore...

Το τραγούδι ολοκληρώνεται με τη φυλάκισή του και τη συνειδητοποίηση ότι η ψυχή του είναι παντοτινά καταδικασμένη:

They bound me in a padlock and locked me in a cell

My mother cried, 'Oh Willy dear, you'll burn in highest hell!'

4. Σημαντικές Ερμηνείες

• The Louvin Brothers (1956): Η πιο διάσημη εκτέλεση. Οι αγγελικές, υψηλές bluegrass αρμονίες του ντουέτου δημιουργούν μια τρομακτική αντίθεση με τους βίαιους στίχους.

• The Wilburn Brothers (1956): Μια κλασική country-western εκδοχή που βοήθησε να γίνει το τραγούδι ευρέως γνωστό στο αμερικανικό ραδιόφωνο.

• Nick Cave and the Bad Seeds: Αν και ο Nick Cave δεν ηχογράφησε επίσημα αυτή τη συγκεκριμένη μπαλάντα στο διάσημο άλμπουμ του Murder Ballads (1996), ολόκληρη η αισθητική εκείνης της περιόδου επηρεάστηκε βαθιά από την κληρονομιά του "The Knoxville Girl".

• Lemonheads (1990): Μια indie/alternative rock εκτέλεση που έφερε αυτή την ιστορία φόνου 300 ετών στο νεανικό rock κοινό της δεκαετίας του '90.